Kıdem tazminatı tavanının aşılması ve toplu iş sözleşmesiyle daha yüksek tavan belirlenmesi
Karar Özeti
Davacı işçi, toplu iş sözleşmesi kapsamında bir kamu iktisadi teşebbüsünde mühendis olarak 22 yıl boyunca çalışmış; emeklilik nedeniyle iş sözleşmesi sona erince kıdem tazminatının 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi uyarınca belirlenen resmi tavan yerine toplu iş sözleşmesinde kararlaştırılan ve daha yüksek düzeyde saptanmış tavan üzerinden ödenmesi gerektiğini ileri sürmüştür. İşveren, toplu iş sözleşmesindeki tavan hükmünün 1475 m.14'teki yasal tavanı aşamayacağını ve söz konusu düzenlemenin emredici nitelik taşıdığını savunmuştur. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, 1475 sayılı Kanun'daki tavan düzenlemesinin kamu düzeni gerekçesiyle sınırlandırıcı yorumlanamayacağını; toplu iş sözleşmesi ile işçi yararına daha elverişli hüküm getirilmesinin sendikal özgürlüğün ve sözleşme serbestisinin doğal bir gereği olduğunu hükme bağlamıştır. Ayrıca toplu iş sözleşmesindeki tavan hükmünün açık ve net biçimde kaleme alınmış olması nedeniyle taraf iradelerinin toplu sözleşmede öngörülen yüksek tavanın uygulanması yönünde olduğunu tespit etmiştir. Yerel mahkemenin yasal tavanı esas alarak yaptığı hesabı bozarak daha yüksek tavan üzerinden yeniden hesaplama yapılması gerektiğine karar vermiştir. Karar, 2026 yılı itibarıyla 53.919,68 TL olan yasal kıdem tazminatı tavanının toplu iş sözleşmesiyle aşılıp aşılamayacağına ilişkin tartışmalarda belirleyici içtihattır.
Bu karar işçi lehine sonuçlanmıştır.
Bozma